Υγεία και απουσία της αρρώστιας

Δεν θα πρέπει να μπερδεύουμε την υγεία με την απουσία της αρρώστιας...
...Συχνά πιστεύεται ότι τα δυο πράγματα συμπίπτουν. Στην πραγματικότητα η απουσία της αρρώστιας είναι μια χίμαιρα. Είναι σαν να φανταζόμαστε ένα κόσμο μόνο ημέρες χωρίς νύχτες, με γεννήσεις χωρίς θανάτους, με χαμόγελα χωρίς θυμούς. Αντίθετα, έχουμε πει πως η υγεία αποτελεί την ικανότητα της κίνησης και της αλλαγής, στην πρόοδο που γίνεται από την αρρώστια στη θεραπεία.
 
Η κουλτούρα που υπερισχύει βασίζεται σ’ ένα σχήμα λογικής του τύπου : η αρρώστια θεωρείται σαν ένα αρνητικό στοιχείο , για «αποβολή» για να μπορεί να καταπολεμηθεί και να εκμηδενιστεί, σαν κάτι το εξωτερικό και διαφορετικό από τον εαυτό μας. Είναι τόσο δύσκολο να δεχθούμε και να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη μέσα μας, αισθημάτων και αρνητικών στοιχείων, που έχουμε εύκολα την τάση και να τα θεωρήσουμε ξένα προς εμάς, απομονώνοντας τα και αποκόβοντας τα από τον εαυτό μας. Αυτή η διαδικασία, ονομάζεται παρανοϊκή και σχιζοφρενική στην ψυχολογική ορολογία, βρίσκεται στη βάση όλης της ισχύουσας ιατρικής κουλτούρας.
 
Από την στιγμή που περιγράφεται το κακό, μπορούν να ακολουθηθούν δύο ειδών διαδικασίες, πράξεις για την εκμηδένιση του. Ο πρώτος πραγματοποιείται μετά την γέννηση του κακού και αποτελείται από την συστηματική εξάλειψη των συμπτωμάτων. Μια τυπική περίπτωση, πέρα από αυτές που αναφέρθηκαν στην αρχή του κεφαλαίου, είναι αυτή της "θεραπεία της ισχιαλγίας και της κήλης," έτσι όπως πραγματοποιείται από την επίσημη ιατρική μας. Η δεύτερη πράξη εφαρμόζεται προληπτικά και προϋποθέτει την εμπόδιση της εμφάνισης του κακού, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του μαζικού υποχρεωτικού εμβολιασμού .

Εγχείρηση εκ των υστέρων: η δισκοκήλη

Συνήθως αρχίζει όταν ένα άτομο έχει τα συμπτώματα...
...της ισχιαλγίας: πονάει το ένα πόδι ξεκινώντας από τον γλουτό και πάνω από τον μηρό, μέχρι την άκρη των δακτύλων. Λέγεται απλά ότι η αιτία είναι η φλεγμονή του ισχιακού νεύρου και γράφουν παραπεμπτικά με αντιφλεγμονώδη και τοπικά αναλγητικά ή από το στόμα. Στο αμέσως επόμενο διάστημα έχουμε κάποια ηρεμία αλλά τα φάρμακα δηλητηριάζουν τον οργανισμό και μπορούν ακόμα και να αυξήσουν την φλεγμονή.
 
Αυτή η παθολογία μπορεί να εξεταστεί και από μια άλλη οπτική γωνία. Στις περισσότερες περιπτώσεις όποιος υποφέρει από ισχιαλγία παρουσιάζει επίσης ή μια στροφή του τελευταίου οσφυϊκού σπονδύλου ή μια σύνθλιψη του ίδιου σπονδύλου πάνω στον πρώτο του ιερού οστού. Δεδομένου ότι το ισχιακό νεύρο περνά ακριβώς ανάμεσα από τους δυο αυτούς σπονδύλους, αν δοκιμάσουμε να ελαφρύνουμε την ένταση των οπίσθιων μυών, που είναι ο καθοριστικός παράγοντας των φαινομένων της στροφής και της σύνθλιψης, θα δούμε ότι οι σπόνδυλοι θα πάρουν την σωστή απόσταση και το ισχιακό νεύρο θα καλυτερεύσει.
 
Για να αποκτήσουμε ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα πρέπει μόνο να δούμε το άτομο στο σύνολό του και να δράσουμε σ’ ένα εκτεταμένο πεδίο παραγόντων, και όχι μόνο σ’ εκείνους άμεσα συνδεδεμένους με το σύμπτωμα. Με αυτό τον δρόμο είναι δυνατό να έχουμε μια πιο σταθερή λύση στο πρόβλημα. Πραγματικά μόνο οι παρωπίδες μας κάνουν να συμπεριφερόμαστε με τέτοιο βάναυσο τρόπο χρησιμοποιώντας φάρμακα στο δύστυχο ισχιακό νεύρο, το οποίο, στριμωγμένο ανάμεσα σε δυο σπονδύλους, συνεχίζει να έχει φλεγμονή και να είναι πιο δηλητηριασμένο.
 
Πολύ λίγοι όμως γνωρίζουν ότι πρέπει να χαλαρώσουν τους οπίσθιους μυς, αντί να συνεχίζουν να τους ενδυναμώνουν. Οι σπόνδυλοι αφήνονται να σμίγουν ακόμα περισσότερο μέχρι που να κάνουν τον μεσοσπονδύλιο δίσκο να βγει έξω στο σημείο εκείνο που παρουσιάζονταν η σύνθλιψη ή σε κάποιο άλλο σημείο. Μετά την ισχιαλγία λοιπόν είναι η σειρά της δισκοκήλης. Σ’ αυτό το σημείο, πάντα αν δεν υπάρξει με κάποιο τρόπο η μυϊκή ισορροπία, έρχεται η χειρουργική επέμβαση, που συντελείται με την εξαγωγή του δίσκου. Ένας αληθινός θρίαμβος για τον γιατρό που πιστεύει ότι ξερίζωσε την αιτία μιας μεγάλης δυστυχίας. Μια αληθινή αγριότητα για τον ασθενή ο οποίος θα παρατηρήσει :
 
1. Μια τομή των ιστών και των νευρικών απολήξεων και ακολούθως μια διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος, της ενεργειακής κυκλοφορίας και της νευρικής. Το μέρος αυτό θα μείνει πάντα απομονωμένο από το υπόλοιπο σώμα και κατά συνέπεια θα είναι πιο ευάλωτο στην αρρώστια. Αν σκεφθούμε ότι γενικά η τομή γίνεται στην οσφυϊκή χώρα, κοντά στα νεφρά και στην ουροδόχο κύστη, είναι ακόμα χειρότερο, γιατί από την πλευρά της κινέζικης ιατρικής, η ισχιαλγία συνοδεύεται ακριβώς από την ανισορροπία αυτών των δυο μεσημβρινών.
 
2. Μια δηλητηρίαση από τα αναισθητικά και τα ηρεμιστικά, η οποία αντανακλάται, πέρα από τα υπόλοιπα, και στα νεύρα κατά συνέπεια και στο ισχιακό νεύρο. 
 
3. Μια καλυτέρευση, που μπορεί να διαρκέσει πάνω – κάτω μόλις ένα μήνα έως δυο χρόνια, ακολουθούμενη σχεδόν πάντα από μια επιστροφή : ένας άλλος δίσκος βγαίνει έξω , δεδομένου ότι οι γενικές συνθήκες δεν έχουν αλλάξει. 
 
4. Μια γενική μείωση του ανοσοποιητικού συστήματος, που οφείλεται στα φάρμακα και στην χειρουργική επέμβαση. Αυτή η αύξηση της δυνατότητας επανεμφάνισης των συμπτωμάτων της ισχιαλγίας, δεδομένου ότι μόνη της είναι ένα σημείο ύφεσης της ανοσοποιητικής άμυνας.
Ανάληψη της ευθύνης της υγείας μας
Το σώμα, αν ξέρουμε να το ακούσουμε, μπορεί...
...να μας δώσει μηνύματα και ενδείξεις, που αν μεταφραστούν κατάλληλα, μας φέρνουν στην αυτοθεραπεία. Είμαστε εμείς οι ίδιοι, πριν ακόμα από τον γιατρό και τις κλινικές εξετάσεις, που γνωρίζουμε το ασυνείδητο μας, την κατάσταση της υγείας μας ή την ασθένεια. Η επαφή σε βάθος με το σώμα μας, μας φέρνει πέρα από μια μεγαλύτερη προσοχή, σε ένα μεγαλύτερο σεβασμό για τον εαυτό μας, που εκδηλώνεται είτε με ένα συμβιβασμό, μια αλλαγή συνηθειών και ρυθμών, αν είναι ανάγκη, είτε με την επιλογή ήπιων θεραπειών και φαρμάκων. Αυτός ο σεβασμός είναι η καλύτερη προληπτική ιατρική.
 
Η πρόληψη στην σημερινή κοινωνία, αρκείται να υποχρεώνει τον πληθυσμό σε εμβόλια ή σε περιοδικές εξετάσεις και check-up. Αυτός ο τρόπος δράσης είναι έκφραση μιας ολικής ανευθυνότητας των ατόμων απέναντι στην υγεία τους, η οποία εξουσιοδοτείται στον γιατρό. Αυτή η εξουσιοδότηση προκαλεί με τη σειρά της την άρνηση του ακούσματος και της προσοχής του σώματος και του εαυτού του. Από την άλλη πλευρά η κοινωνία μας αντιμετωπίζει το πρόβλημα ως εξής : Το άτομο εξουσιοδοτεί τα πάντα στο γιατρό και στις υγειονομικές υπηρεσίες το σώμα τους και αυτοί το αφαιρούν από το άτομο και το διαχειρίζονται με απρόσωπο τρόπο, το ξεχωρίζουν και το κομματιάζουν για να ασχοληθούν με ένα κομμάτι κάθε φορά.
 
Η επαφή μεταξύ γιατρού και ασθενούς έχει μειωθεί στο ελάχιστο, γιατί ο γιατρός, για να σιγουρέψει τον εαυτό του, τείνει να χρησιμοποιεί εργαλεία και μηχανήματα όλο και πιο βελτιωμένα τεχνολογικά τα οποία τον αντικαθιστούν και στα οποία αυτός με την σειρά του εξουσιοδοτεί το πρόβλημα της υγείας του ασθενή του. Κάνοντας έτσι ο γιατρός χάνει την ικανότητα να παρατηρεί το άτομο στο σύνολό του .
 
Σε κοινωνικό επίπεδο η ατομική ροπή να μην αναλαμβάνουμε την ευθύνη του εαυτού μας και της υγείας μας, απέφερε στην δημιουργία υπηρεσιών που είναι ικανές να αντιμετωπίσουν προσωρινά τις ανάγκες βοήθειας, προστασίας, καθησύχασης και συντροφιάς. Είναι εύλογο να εμπιστευτούμε κάποιον που επιδεικνύει περισσότερες γνώσεις από τις δικές μας, αλλά είναι εύκολο να βυθιστούμε σε ένα χάσιμο της συνείδησης που κάνει την αρρώστια, την γέννηση και τον θάνατο γεγονότα όλο και πιο ξένα προς εμάς, από την σκέψη μας, και γενικά μακρινά και άπιαστα.

Σχέση μεταξύ των μυών και της συμπεριφοράς

Όταν ξεκινάει μία σκέψη μας ή ένα συναίσθημα μας...
...βρισκόμαστε έτοιμοι να πραγματοποιήσουμε μία κίνηση, αυτόματα ακολουθεί μία δράση. Αν δεν συμβαίνει αυτό είναι γιατί σε κάποιο σημείο του σώματός μας αυτή η ροή της πνευματικής ενέργειας έχει σταματήσει. Γι’ αυτό το σκοπό χρειαζόμαστε κάποιον μυ που, αντί να εκδηλώσει με άλλη μορφή την σκέψη μας συσπάται και μένει συσπασμένος για να εμποδίσει την σκέψη να εκδηλωθεί με κάποια πράξη. Θα θέλαμε να τρέξουμε αλλά μας κρατάνε ακίνητους τα πόδια μας που βρίσκονται σε σύσπαση.
 
Αγαπάμε κάποιον, αλλά δεν το εκδηλώνουμε : το στήθος και ο θώρακας αντί να ακολουθήσουν τους κτύπους της καρδιάς μας μαζεύονται και ξανακλείνουν. Είμαστε νευριασμένοι, αλλά κανένας δεν πρέπει να μας καταλάβει: θέλουμε να μιλήσουμε αλλά σωπαίνουμε , οι μασέλες μας συστέλλονται σπασμωδικά για να συγκρατήσουν τον θυμό και τα λόγια.
 
Στην πράξη συγκρατούμε την ορμή μας ώστε να εμποδίσουμε το σώμα μας να εκφράσει εκείνο που η ψυχή μας διαλαλεί. Ο κόπος είναι τεράστιος γιατί πρέπει συνεχώς να αναχαιτίζουμε και να καλύπτουμε την ροή της πνευματικής ενέργειας.  
 
Επιστρέφοντας στους μύες, με το να τους μπλοκάρουμε, συσπώντας τους συνεχώς, γινόμαστε άκαμπτοι και δεν είμαστε έπειτα σε θέση να κάνουμε το αντίθετο. Δεν μπορούμε να χρησιμο-ποιήσουμε τους μυς μας για να κάνουμε αρμονικές κινήσεις, που θα μας δώσουν την αίσθηση της ψυχικής ηρεμίας. Πραγματικά αν το σώμα μας είναι όλο απασχολημένο να εκτελεί καθήκοντα φυλάκισης του πνεύματος, δεν θα καταφέρει ποτέ να αντιληφθεί έγκαιρα τα ερεθίσματα που προέρχονται από το γύρω και το εντός του περιβάλλον.

Απόκτηση συνείδησης

Χαλαρώνοντας τις περιοχές έντασης του σώματος που βρίσκονται ...
...επί το πλείστον κατά μήκος των οπίσθιων μυών, δίνεται στα άτομα την δυνατότητα να νοιώσουν αυτό που τους συμβαίνει και αφήνοντας τα να επικοινωνήσουν με τις εντυπώσεις που τους παρουσιάζονται σιγά-σιγά. Ο δρόμος για την απόκτηση συνείδησης περνά σίγουρα διαμέσου της ισορροπίας των μυών, αλλά συνεχίζει μετά δημιουργώντας τον χώρο μέχρι το άτομο να βρεθεί στην συνθήκη να ακούσει τον εαυτό του και να ερεθισθεί να επικοινωνήσει σιγά-σιγά με τις εντυπώσεις και τις μεταβολές που επέρχονται.
 
Αν ο ασθενής επεξεργαστεί με την βοήθεια του ειδικού φυσιοθεραπευτή αυτές τις εντυπώσεις, που συχνά προέρχονται από συγκινήσεις και δράσεις παρεμποδισμένες, βλέποντας τις αντιστοιχίες με τις συμπεριφορές που συχνά είναι στερεοτυπικές, μηχανικές, μπορεί να επιτύχει αναδιάρθρωση στον “χάρτη” σώμα-πνεύμα, και η ενέργεια να ξανακυλήσει προς όλες τις κατευθύνσεις.
 
      Στο κέντρο μας θα βρείτε ακόμα απαντήσεις σε θέματα όπως :
                ● Γιατί υποφέρει τόσος πολύς κόσμος από την μέση του; 
                ● Πως θεραπεύεται το αυχενικό σύνδρομο; 
                ● Μπορεί για κάποιον πόνο στην ωμοπλάτη να φταίει ο αστράγαλος; 
                ● Τι σχέση έχουν τα ψηλά τακούνια και n κυτταρίτιδα (στις γυναίκες); 
                ● Γιατί δημιουργούνται τα λεγόμενα "άλατα" στον αυχένα; 
                ● Γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να ενδυναμώνουμε τούς ραχιαίους μυς; 
                ● Είναι βλαβερό είναι για την υγεία μας το body-building; 
                ● Διάδρομος" στο γυμναστήριο ή απλό περπάτημα;
 
Μην διστάσετε να έρθετε σε επικοινωνία μαζί μας για να ενημερωθείτε σωστά και υπεύθυνα.
 
 
Copyright 2013 FX